ไม่เคยคิดเลยว่าต้องกลับมาที่อีกครั้ง วันนนี้คิดถึงเธอจับใจ เลยขอกลับมาอีกทีในที่ที่เคยเป็นของเรา

สิ่งเร้าในชีวิตมากมาย ทำให้คืนนี้ ฉันปล่อยให้น้ำตาพรั่งพรูออกมาอย่างตั้งใจ

เวลาตีสอง...เธอคง ซุกตัวใต้ผ้าห่มอุ่นๆ เรียบร้อยแล้ว

ณ ตอนนี้ ฉันอยากได้ ไออุ่นจากใครซักคน แต่ก็ว่างเปล่า
ณ ตอนนี้ ฉันอยากได้ ใครซักคนที่ปลอบใจ พูดคุย แต่ก็ไม่มี
และ ณ ตอนนี้ ฉันอยากให้อ้อมกอดอุ่นๆ กับ คนตรงหน้า เป็นเธอที่สุด

ทุกช่วงชีวิต ฉันยังคงคิดถึงโลกในความฝันที่มีเธอกับฉันตลอดเวลา

เรืองของเรา ฉันไม่รุ้มันเคยเริมต้นรึเปล่า แต่ที่แน่ๆ คือ เธอคงไม่เดินกลับมาทางนี้อีกแล้ว
ฉันมีเธอได้แค่ในความฝัน เท่านั้น และบ่อยครั้งที่เผลอเอามันไปปนกับความจริง จนทำเธอวุ่นวาย..ขอโทษนะ

ขอบคุณที่ของเราตรงนี้ที่เธอเคยเอาเพลงเพราะๆ อย่าง ที่วันนี้ มาฝาก มันพอทำให้ฉันอุนใจได้บ้าง ว่า ฉันยังมีใครซักคน แม้จะเป็นการกล่อมตัวเองในโลกแห่งความฝันก็ตาม

สุดท้าย....ทบทวนตลอดเวลา และได้รู้ว่า ความรู้สึกที่จริงอย่างนึงในชีวิต....คือ...ฉันยังคงรักเธอ.....